شاهینی دارای 750 خانوار و جمعیتی حدوداً4000 نفر

وضعیت فعلی روستا شاهینی:

روستای است که از چهار طرف محاصره کوه های سربه فلک کشیده ای است ودر بین کوه ها ناپدیدشده است که این مسئله باعث پیشرفت روستا به طرفین شده است درضمن رود خانه ای از وسط که می گذرد باعث نصف شدن روستا به طرفین رودخانه شده است ونکته جالب که اینجا لازم است تاکید شود این است که طرفین رودخانه خانه ها را روبه همدیگر می سازند وهمانند سایر روستا ها خانه های پلکانی دارد وجاده چهار روستا(عصرآباد – پشاباد – گلیان – میرگسار) از این روستا می گذرد

معرفی روستا شاهینی:

از لحاظ وضعيت طبيعي و اقليمي شاهینی يك روستا كوهستاني با آب و هواي سرد كوهستاني است كه داراي تابستانهاي ملايم و زمستانهاي سرد مي‌باشد.بافت منازل روستا بیشتر کاه گلی است ومنازل به صورت پلکانی قرار گرفته اند

مردمان روستا شاهینی:

مردمان این دیار به لباس کردی (کراس وشوال )خود را آراسته و مسلط به زبان کردی (زبان مادری) هستند که در مراسمات هه ل په رکی کواه وشوال وکلاش پوشیده ودر مراسم شرکت می کنند.مردمان این روستا مشغول کشاورزی(اندک زمین زراعی که از پدران خود به ارث برده اند)هستند

شغل جوانان شاهینی:

اکثر جوانان این روستا شیرینی پز هستند که در شهرهای کرمانشاه واهواز و.... مشغول به کار هستند که میشه گفت بهترین شیرینی پزهای ایران به حساب آورد ودر چندی پیش عده ای هم رو به جوشکار آورده اند

موسیقی شاهینی:

موسيقي شاهینی را مي‌توان در سه بخش تقسيم‌بندي نمود اولين بخش موسيقي ديني است كه در مراسم‌مولودي به مناسبت تولد پيامبر و يا اعياد مذهبي و مراسم عرفاني دراويش، با آواز و دف ، ريتم‌هاي متنوعي اجرا مي‌گردد . دومين بخش را مي‌توان موسيقي مناطق روستایی ناميد كه به وسيلة موسيقي‌‌دان‌هاي حرفه‌اي اجرا مي‌گردد. بيشتر اين آوازها در واقع همان «گوراني»‌هاي كردي است كه به همراه سازهاي مختلف اجرا مي‌شود. گوراني يكي از مهمترين فرم‌هاي موسيقي كردي است مقام نيز در موسيقي مناطق كردنشين داراي جايگاه خاص خود است و تنوع آن در مناطق مختلف دليلي بر تكاملش طي قرون متمادي مي‌باشد. سومين بخش را مي‌توان موسيقي روستايي و سنتي ذكر كرد كه بيشتر شامل آوازهايي چون بيت ، لاوك، سياوچه‌مانه و چه‌پله و.... مي شود.

مهمترين و عمومي‌ترين جشني كه در ميان مردم مرسوم است برگزاري جشن نوروزاست. جشن نوروز به صورت خودجوش برپائي آتش برگزار مي‌گردد. عيد فطر و عيد قربان نيز به عنوان اعياد مذهبي داراي اهميت خاص هستند، همچنين ميلاد پيامبر اكرم نيز به عنوان روزي خجسته همراه با مراسم مولودي خواني و نواختن دف داراي جايگاه ويژه‌اي در ميان مردم استان مي‌باشد، علاوه بر اينها جشن معراج پيامبر و شب برات نيز جزو اعياد اين منطقه است.

رقص كردي (هه‌لپه‌ركي) شاهینی:

رقص كردي كه در ميان مردم به آن «هه‌لپه‌ركي» مي گويند ، با زيبائي خاص ، آئينه‌اي تمام نما از زندگي گذشته اين مردم است كه به صورت زنده در زمان حال در وجود آنان در حركت و جريان است. اگر به ريشه‌يابي و علل به وجود آمدن اين هنر توجه نمائيم بايد اذعان نمود كه اين هنر ريشه در زندگي و كار روزانه مانند كشاورزي، اعتقادات ديني، مراسم و جشن‌هاي بزرگ، بازيهاي محلي، جنگ و دفاع حالات روحي و دروني افراد دارد برون‌گرايي مردم كرد تأثير كاملي بر اين رقص داشته به طوريكه رقص كردي كاملاً بيانگر فعاليت‌هاي دروني، طرز فكر و شرح اتفاقاتي است كه بازآفريني اين اتفاقات در قالب هه‌لپه‌ركي پديدار گشته است. رقص كردي به علت دور بودن از ابتذال از يك سو و پيوند تاريخي و اجتماعي با زندگي از سوي ديگر، در ميان تمام طبقات مردم به عنوان يك ارزش تلقي مي‌گردد به طوريكه در تمام مراسم برگزاري آن مرسوم بودند و بيشتر مردم نيز در دايره رقص قرار مي‌گيرند

رقص كردي به صورت جمعي و حركت آن به صورت دايره‌وار بوده و نفر اول به علت دستمالي كه در دست دارد «سرچوپي» نام دارد. دستمال نمادي از نشانه و پرچم هر منطقه و قوم بوده است. تغيير ريتم رقص و يك سري حركات هماهنگ با هه‌لپه‌ركي توسط سرچوپي انجام مي‌شود مردم كرد داراي يك رقص مشترك به نام چپي بوده و مابقي شيوه ‌ها مربوط به مناطق مختلف است كه بعضاً در يك منطقه با هم مشترك در مناطق ديگر داراي خصوصيات خود با حفظ حالات دسته‌جمعي و حركت دايره‌وار مي‌باشند در اين رابطه گروه‌هاي رقص بيشتري در اين شهرها شكل گرفته است به عنوان نمونه مهمترين شيوه ‌هاي هه‌لپه‌ركي‌ عبارتند از: گَريان، هُلگرتْن، فتاح پاشايي، چُ‌پي،